از مجموع احادیث و برخی  از روایات، می توان برخی از خصوصیّات جسمانی آن حضرت را به هنگام ظهور را، چنین بیان كرد: 
1- همانند جوانی میان سال خواهد بود.  2- متوسط القامه و جسم و قامت وی رشید خواهد بود.  3- خوش صورت و خوش مو است.  4- محاسن وی پرپشت است.  5- رنگ چهره اش، سفید متمایل به سرخی است. 6- میانِ شانه هایش پهن است.  7- خالی شبیه خال پیامبر- صلی الله علیه وآله- دارد. و... . 
ویژگی های رفتار اجتماعی امام مهدی (عج) 
امام مهدی (عج) مانند سایر فرستادگان الهی و ائمه معصوم- علیهم السلام - همه ویژگی ها و خصوصیات عالی را دارا است، لكن از لحاظ رفتار اجتماعی، بعضی خصوصیات را دارد كه خداوند متعال به آن حضرت عطا كرده است: 
1- امام مهدی (عج) هیچ حكومتی را حتّی از روی تقیّه، به رسمیت نشناخته و نمی شناسد. او مأمور به تقیّه از هیچ حاكم و سلطانی نیست و تحت سلطنت هیچ ستمگری در نیامده و در نخواهد آمد. امام صادق- علیه السلام -می فرماید: «قائم- علیه السلام - قیام می كند در حالی كه بیعت هیچ كس را بر گردن ندارد.».(1)  

2- آن حضرت، در قضاوت، از علم الهی استفاده كرده و نیازی به بیّنه و شاهد ندارد و همانند حضرت داوود و سلیمان قضاوت خواهد كرد. امام باقر- علیه السلام - می فرماید: «سپس امام مهدی (عج) به منادی امر خواهد كرد تا ندا دهد كه این مهدی است و همانند قضاوت داوود- علیه السلام - و سلیمان- علیه السلام -قضاوت می كند و در این امر بیّنه ای نمی خواهد.».(2)

3- هر چند برخی از پیامبران و امامان، تشكیل حكومت دادند، ولی حكومت آنان فراگیر نبود، بلكه محدود به مناطق خاص و قسمت هایی از سرزمین های عالم خاكی می شد، امّا امام مهدی حكومتی فراگیر تشكیل می دهد كه تمام كره خاكی را در بر می گیرد. پیامبر اسلام- صلی الله علیه وآله -در این مورد می فرماید: «... حكومت امام مهدی- علیه السلام - غرب و شرق را فرا می گیرد.».(3) 
4- حكومت حضرت مهدی (عج) حكومت عدل و داد است و جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد. تقریباً، در اكثر احادیث مربوط به امام زمان- علیه السلام - آمده است كه خداوند به وسیله آن حضرت، جهان را پر از عدل و قسط خواهد كرد.(4)
5- چون حكومت امام زمان، حكومت عدل است، همه از حكومت آن حضرت راضی خواهند بود. پیامبر- صلی الله علیه وآله - می فرماید: «در خلافت مهدی- علیه السلام -اهل زمین و اهل آسمان راضی خواهند بود.».(5)
(1). بحارالأنوار، ج 51، ص 39. 
(2). مستدرك الوسائل، ج 17، ص 365. 
(3). بحارالأنوار، ج 51، ص 71. 
(4). همان، ج 51، ص 73. 
(5). همان، ج 51، ص 80.
منبع:رسول رضوی-مرکز مطالعات فرهنگی حوزه علمیه